Hocanýn bir gün subaþýya iþi düþmüþ. Adam haraç ve rüþvet yiyen biriymiþ. Hoca fakir, ne yapsýn. Bir çömleðe toprak doldurmuþ ve üstüne bal sývamýþ. Gitmiþ iþini görmüþ, ilamýný almýþ, memnun. Ertesi gün kapýsýnda bir adam bitmiþ: - "Hoca demiþ, subaþý ilamda bir kusur etmiþ. Geri istiyor..." Hoca yutar mý: - "Kusura bakmasýn evlat", demiþ. "Kusur ilamda deðil çömlekteydi."